அரைபட்டது கோதுமையல்ல
அந்தப் பனிமூட்டமான அதிகாலை வேளையில், சீரடி கிராமமே இன்னும் முழுமையாகத் துயில் எழாத நேரத்தில், மசூதியின் ஒரு மூலையில் ஒரு விசித்திரமான காட்சி அரங்கேறிக் கொண்டிருந்தது.
சாட்சாத் அந்த சீரடி நாதர், எளிய கோலத்திலே அமர்ந்து, தம் திருக்கரங்களால் ஒரு திருகையைச் சுழற்றிக் கொண்டிருந்தார். அவருக்கு அருகிலே ஒரு சிறு கோதுமைக் குவியல் இருந்தது. நிசப்தமான அந்த அதிகாலையில், திருகை சுழலும் ஓசை மட்டும் மெல்லிய சங்கீதம்போலக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.
அங்கே திரண்ட ஊர் மக்கள் வியப்பில் ஆழ்ந்தனர். "யாரிடமும் எதையும் யாசிக்காத அந்த மகான், இன்று ஏன் கோதுமையை அரைக்கிறார்? தனக்கென்று எதையும் சேமித்து வைக்காத துறவியாயிற்றே இவர்?" என்று ரகசியமாகப் பேசிக் கொண்டனர்.
பக்தியின் மிகுதியால் சில மாதரசிகள் முன்னே வந்தனர். "பாபா, உங்களுக்கு ஏன் இந்தச் சிரமம்? இந்தப் பணியை எங்களிடம் விடுங்கள்!" என்று வேண்டினர். பாபாவும் மென்முறுவலோடு அனுமதி அளித்தார்.
பெண்கள் ஆர்வத்துடன் கோதுமையை அரைத்து முடித்தனர். அந்த மாவு பாபாவின் பிரசாதம் என்று எண்ணி, அதைத் தங்களுக்குள் பங்கிட்டுக் கொள்ள முயன்றனர். ஆனால், அதுவரை அமைதியாக இருந்த பாபா, திடீரென்று அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்தினார்.
"இதை அப்படியே எடுத்துச் செல்லுங்கள்!" என்று கம்பீரமாகக் கட்டளையிட்டார். "நேராக ஊரின் எல்லைக்குப் போய், அங்கே இந்தப் பொடியைத் தூவிவிட்டு வாருங்கள்!"
குழப்பமடைந்தாலும், குருவின் வாக்கை மீறாத அந்தப் பெண்கள், அவ்வாறே ஊர் எல்லையில் மாவைக் கொட்டிவிட்டுத் திரும்பினர்.
நாட்கள் நகர்ந்தன. அண்டை கிராமங்களை வாட்டி வதைத்துக் கொண்டிருந்த கொடிய கொள்ளை நோய், சீரடிக்குள் மட்டும் நுழையவே இல்லை. அப்போதுதான் அந்த மர்மத்தின் திரை விலகியது.
பாபா அன்று அரைத்தது வெறும் கோதுமையை அல்ல; அந்த ஊரைச் சூழவிருந்த பயத்தையும், நோயையும், மரணத் துன்பத்தையும்தான் அவர் அந்தத் திருகையில் இட்டு அரைத்துத் தள்ளியிருந்தார்!
நீதி:
மகான்களின் செயல்கள் நம் சிற்றறிவுக்கு எட்டாதவை.
எங்கே அகந்தை அழிகிறதோ, அங்கேதான் தூய்மை பிறக்கிறது.
சில நேரங்களில் சாதாரணமான ஒன்றாகத் தோன்றுவது, ஆழமான தெய்வீக ரகசியத்தைக் கொண்டிருக்கும். வாழ்வில் நடக்கும் புரியாத நன்மைகளின் பின்னால் இருக்கும் அந்த அருளில் நம்பிக்கை கொள்க.
