யாமிருக்க பயமேன்

அந்த மனிதருக்கு வெளிப்படையாகப் பார்த்தால் எந்தக் குறையும் இல்லை. ஆனால், அவருடைய உள்ளத்தின் ஆழத்தில் ஒரு இனம் புரியாத பயம் நிழல் போலக் குடிகொண்டிருந்தது. அவர் முகம் அமைதியாக இருந்தாலும், கண்கள் ஏதோ ஒன்றை எப்போதும் தேடிக் கொண்டிருப்பதைப் போலத் தோன்றும்.

"கையில் இருக்கும் செல்வம் கரைந்து விடுமோ? உடல் நலம் குன்றி விடுமோ? நாளை என்ன நடக்குமோ?" - இப்படி அடுக்கடுக்கான கேள்விகள் அவர் மனதை ஒரு கணமும் ஓய்வெடுக்க விடவில்லை. வாழ்க்கை சீராகச் சென்று கொண்டிருந்த நாட்களிலும் கூட, "எங்கே இந்தச் சந்தோஷம் கலைந்து விடுமோ?" என்ற அச்சம் அவரைப் பாடாய்ப்படுத்தியது.

ஒரு நாள், பாரமான இதயத்தோடு அவர் ஷீரடிக்கு வந்து, அந்த மகானின் பாதங்களில் அமர்ந்தார்.

"பாபா! என்னால் எதையுமே நிம்மதியாக அனுபவிக்க முடியவில்லை. ஏதோ ஒரு பயம் என்னை எப்போதும் துரத்திக் கொண்டே இருக்கிறது. எல்லாமே நன்றாக இருக்கும் போதும் கூட, ஏதோ ஒன்று கெட்டுப் போய்விடும் என்று என் மனம் அஞ்சுகிறது," என்று தன் உள்ளக் குமுறலைக் கொட்டினார்.

பாபா எல்லாவற்றையும் நிதானமாகக் கேட்டுக் கொண்டார். பிறகு, அந்த மனிதரின் கண்களை நேருக்கு நேராகப் பார்த்து, மெல்லிய குரலில் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்:

"நான் இருக்கும் போது உனக்கு ஏன் பயம்?"

அந்தப் பக்தர் சில நொடிகள் காத்திருந்தார். பாபா இதற்கு ஒரு பெரிய தத்துவ விளக்கம் அளிப்பார் அல்லது ஒரு நீண்ட உபதேசம் செய்வார் என்று அவர் எதிர்பார்த்தார். ஆனால், பாபா அதற்கு மேல் ஏதும் பேசவில்லை; மீண்டும் தன் அமைதி நிலைக்குத் திரும்பினார்.

முதலில் அந்த வார்த்தைகள் மிக எளிமையாகத் தோன்றியதால், அந்த மனிதருக்குப் பெரிய திருப்தி ஏற்படவில்லை. இருப்பினும், அவர் ஊருக்குத் திரும்பிய பிறகு, அந்த எளிய வார்த்தைகள் ஒரு மந்திரத்தைப் போல அவர் காதுகளில் ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தன.

எப்போதெல்லாம் பயம் அவர் மனக்கதவைத் தட்டுகிறதோ, அப்போதெல்லாம் பாபாவின் அந்த ஒரு கேள்வி - "நான் இருக்கும்போது பயம் ஏன்?" - ஒரு கவசமாக வந்து நின்றது. அந்த வார்த்தைகளின் ஆழத்தைப் புரிந்து கொள்ள அவர் முயற்சிக்கவில்லை; ஆனால், அந்த வார்த்தைகளை அவர் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டார்.

காலப்போக்கில், அவருடைய வாழ்க்கையில் சூழ்நிலைகள் மாறவில்லை; ஆனால், அவருக்குள் இருந்த பயம் மட்டும் மெல்ல மெல்லக் கரையத் தொடங்கியது. பயம் இருந்த இடத்தில், இப்போது யாராலும் அசைக்க முடியாத ஒரு மகா அமைதி குடிகொண்டது. அந்த அமைதிக்கு எந்த விளக்கமும் தேவைப்படவில்லை!

நீதி: 

பயம் இருக்கும் இடத்தில் நம்பிக்கை நுழையும்போது, தைரியம் பிறக்கிறது.

வலிமை என்பது எல்லாச் சூழ்நிலைகளையும் நம் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதில் இல்லை; எதையும் தாங்கும் மன உறுதி இறைவனிடம் சரணடைவதில் தான் பிறக்கிறது.