திசை மாற்றிய தரிசனம்

ஹேமத்பந்த் முதன்முதலில் சீரடிக்கு வந்தபோது, அவர் மனம் அலைபாயும் கடலாக இருந்தது. பாபாவைப் பற்றிப் பலரும் பலவிதமாகப் பேசி அவர் கேள்விப்பட்டிருந்தார். ஆனாலும், ஒரு நவீனக் கல்வி கற்ற மனிதருக்கே உரிய தர்க்க ரீதியான கேள்விகள் அவர் மனதை அரித்துக்கொண்டிருந்தன. "ஒரு மனிதனுக்கு குரு எதற்கு? சுயமாகத் தேடினால் ஞானம் கிட்டிவிடாதா? வழிநடத்த ஒரு வழிகாட்டி உண்மையிலேயே அவசியம்தானா?" - இதுவே அவர் உள்ளத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்த எண்ணம்.

அவர் மசூதிக்குள் நுழைந்தபோது, பாபா அங்கே மிகச் சாதாரணமாக அமர்ந்திருந்தார். பார்த்த மாத்திரத்தில் அங்கே எந்தப் பிரம்மாண்டமும் தெரியவில்லை. ஆனால், பாபாவுக்கு முன்னால் ஹேமத்பந்த் நின்ற அந்த விநாடியில், அவருக்குள் ஏதோ ஒரு மௌனம் பரவத் தொடங்கியது.

பாபா அவரை நிமிர்ந்து பார்த்தார்—வெறும் ஒரு பார்வைதான், வார்த்தைகள் ஏதுமில்லை. ஆனால் அந்தப் பார்வை ஹேமத்பந்தின் ஆன்மாவை ஊடுருவியது.

சிறிது நேரத்தில் பாபா பேசத் தொடங்கினார். ஆச்சரியம் என்னவென்றால், ஹேமத்பந்த் தன் மனதிற்குள் எதைப் பற்றி விவாதித்துக் கொண்டிருந்தாரோ, அதே 'குருவின் அவசியம்' குறித்துப் பாபா விளக்கத் தொடங்கினார். ஹேமத்பந்த் திகைத்து நின்றார்! தான் வாய்விட்டுச் சொல்லாத கேள்விகளுக்கு, ஒரு கண்ணாடி போலப் பாபா பதில் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

அந்த ஒரு கணத்தில், வெறும் வேடிக்கை பார்க்கும் ஆர்வம் மறைந்து, ஒரு ஆழமான பக்தி பிறந்தது. கேள்விகள் கேட்பதை விட, அமைதியாகக் கவனிப்பதில்தான் உண்மையான தேடல் இருக்கிறது என்பதை அவர் உணர்ந்தார். அன்று முதல் அவர் ஒரு பார்வையாளராக இருக்கவில்லை; ஒரு உண்மையான சீடராக மாறினார். அவருடைய வாழ்வின் திசையே மாறியது!

நீதி: 

சரியான வழிகாட்டுதல் கிடைக்கும்போது, தேவையற்ற தர்க்கங்கள் மறைந்து தெளிவு பிறக்கும்.

நமது அகத்தின் கேள்விகளுக்குப் பதில் கிடைக்கும்போதுதான், உண்மையான ஆன்மீகப் பயணம் தொடங்குகிறது. குருவின் முன்னிலையில் கேள்விகள் மௌனமாகி, அனுபவம் பேசத் தொடங்கும்.

குறிப்பு:

பாபாவின் திருமுன் நின்ற அந்த விநாடியில் தன் அகங்காரத்தைத் தொலைத்த கோவிந்த ரகுநாத் தபோல்கர், பின்னாளில் பாபாவால் 'ஹேமத்பந்த்' என்று அன்போடு அழைக்கப்பட்டார். ஒரு காலத்தில் தர்க்கம் பேசிய மனிதர், இன்று உலகம் முழுவதும் கோடிக்கணக்கான பக்தர்களால் பாராயணம் செய்யப்படும் 'ஸ்ரீ சாயி சமர்த்த சத்சரிதம்' எனும் காவியத்தைப் படைத்தவர்.