பொறுமை எனும் உரம்

அந்த வாலிபனுக்குத் தன் நிலத்தின் மீது அலாதிப் பிரியம். சமீபத்தில்தான் ஒரு சிறு துண்டு நிலத்தில் அவன் விவசாயம் செய்யத் தொடங்கியிருந்தான். மிகுந்த ஆர்வத்துடன் தரமான விதைகளைத் தூவி, நாள்தோறும் முறைப்படி தண்ணீர் பாய்ச்சி வந்தான். விதைத்த அடுத்த கணமே அங்கிருந்து ஒரு பசுமையான துளிர் எட்டிப் பார்க்காதா என்ற ஏக்கம் அவனிடம் குடிகொண்டிருந்தது.

நாட்கள் நகர்ந்தன. ஆனால், கறுப்பு மண்ணைத் தவிர வேறொன்றும் அவனுக்குத் தென்படவில்லை. ஒவ்வொரு காலையிலும் ஆவலோடு நிலத்திற்குச் செல்வான்; ஏமாற்றத்தோடு வீடு திரும்புவான். நாட்கள் செல்லச் செல்ல, அவனுடைய பொறுமை மெல்ல விடைபெற்றுக் கொண்டது. "என்ன பிரயோஜனம்? இத்தனை சிரமப்பட்டு என்ன பலன்? மண்ணுக்குள் எதுவுமே நடக்கவில்லையோ?" என்று அவன் மனம் புழுங்கியது.

ஒரு மதிய வேளையில், அவன் சீரடி நாதனிடம் வந்து நின்றான். "பாபா! நான் எல்லாவற்றையும் சரியாகத்தான் செய்தேன். விதைத்தேன், தண்ணீர் ஊற்றினேன்... ஆனால் ஒரு சிறு துளிரைக் கூடக் காணோமே? என் உழைப்பு வீணாகிவிட்டதோ?" என்று ஆதங்கப்பட்டான்.

பாபா அவனது பதற்றத்தை அமைதியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். பிறகு மெல்லிய குரலில் கேட்டார், "இன்று காலை நிலத்தில் என்ன செய்தாய், அப்பனே?"

அந்த வாலிபர் சற்றே தயங்கினார். "அது... விதை முளைத்துவிட்டதா என்று பார்க்க, மண்ணை மெல்லத் தோண்டிப் பார்த்தேன் பாபா..." என்று உண்மையை ஒப்புக்கொண்டார்.

பாபா மர்மப் புன்னகை பூத்தார். "அப்பனே! விதைத்த விதையை நீயே இப்படி அடிக்கடித் தோண்டிக் கிளறிப்பார்த்தால், அந்தப் பிஞ்சு விதை எப்படித்தான் வேர் பிடிக்கும்? அது எப்படித்தான் வளரும்?" என்று கேட்டார்.

அந்த வாலிபர் அப்படியே வாயடைத்துப் போய் நின்றார். தன்னுடைய அவசரமே அந்த விதையின் வளர்ச்சியைத் தடுக்கிறது என்பதை அவர் அன்றுதான் உணர்ந்தார். அன்று முதல் அவர் தன் வேலையைத் தொடர்ந்து செய்தார்; ஆனால், ஒவ்வொரு நிமிடம் தோறும் முடிவை எதிர்பார்க்கும் அந்த 'ஆர்வக் கோளாறை' விட்டுவிட்டார். சில காலம் கழிந்தது... ஒரு நாள் காலை, அந்த மண்ணைப் பிளந்து கொண்டு ஒரு சின்னஞ்சிறு பசுமையான துளிர் எட்டிப் பார்த்தது. இந்த முறை அவர் அதைத் தோண்டவில்லை; ஆனந்தக் கண்ணீரோடு அமைதியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்!

நீதி: 

வளர்ச்சிக்குத் தேவை பொறுமை; இடைவிடாத குறுக்கீடு அல்ல.

வளர்ச்சியின் அடையாளங்கள் எப்போதும் வெளியில் தெரிவதில்லை. மண் அசையாமல் இருந்தாலும், உள்ளே மாற்றம் நிகழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. காலத்தின் மீது நம்பிக்கை வைத்தால் அது சரியான நேரத்தில் பலனைத் தரும்.